Dit gesatineerde glazen Madonna-beeld met het kindje Jezus is voor mij veel meer dan een kunstwerk. Het is een huwelijkscadeau dat mijn ouders kregen in 1948. Alleen dat gegeven al maakt dit beeld heel bijzonder voor mij.
Ik heb helaas niet veel tastbare herinneringen aan mijn ouders. Ze zijn allebei veel te vroeg overleden. Juist daarom is dit beeld zo dierbaar geworden. Het is één van de weinige dingen die ik nog echt van hen heb, en misschien ook wel het meest sprekende.
Een vaste plek in huis
Sinds we het beeld een plek hebben gegeven op het dressoir en het ’s avonds van onderaf verlichten, kijk ik er iedere dag even naar. Het zachte licht door het glas geeft het beeld iets warms en troostends.
Op die momenten denk ik vaak aan mijn ouders en aan de tijd dat zij er nog waren. Het beeld staat daar stil en rustig, maar roept veel op: herinneringen, gemis, maar ook verbondenheid. Het voelt alsof hun aanwezigheid er op die manier toch nog een beetje is.
Ontwerp en uitstraling
Het beeld is ontworpen door Stef Uiterwaal voor de Glasfabriek Leerdam en is ongeveer 37 cm hoog. Het is gemaakt van mat, gesatineerd glas, waardoor het licht zacht wordt verspreid.
De vormgeving is eenvoudig en kalm. Maria buigt haar hoofd licht naar het kindje toe, dat veilig in haar armen ligt. Door de rustige lijnen en het ontbreken van veel details straalt het beeld rust uit.
Licht dat rust brengt
Wanneer het beeld van onderaf wordt verlicht, ontstaat er een zachte gloed. Maria en het kindje lijken dan op te lichten tegen de achtergrond. Dat lichteffect maakt het beeld bijna rustgevend om naar te kijken.
Het is daardoor meer dan alleen een mooi object. Het nodigt uit om even stil te staan, om te kijken, en om te herinneren.
Een dierbaar stuk glaskunst
De glazen Madonna’s van Stef Uiterwaal behoren tot de bekendste religieuze objecten uit de Nederlandse glaskunst. Voor mij is dit beeld vooral een blijvende verbinding met mijn ouders — een klein lichtpuntje dat iedere avond weer even oplicht.